Zbigniew Dulkiewicz

Zbigniew Franciszek Dulkiewicz urodził się 3 czerwca 1949 roku w Gdańsku, gdzie mieszkał i pracował. W 1968 roku ukończył Technikum Łączności, a w 1981 roku studia na Wydziale Ekonomiki Transportu Wyższych Studiów Zawodowych Uniwersytetu Gdańskiego. W latach 1969-1983 pracował w Biurze Projektów Dróg i Mostów w Gdańsku. Był specjalistą ekonomiki transportu oraz działaczem opozycji w PRL. Od 1977 roku działał w Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, a w 1979 współtworzył Ruch Młodej Polski. W 1980 roku kolportował niezależne pisma i ulotki, następnie działał w NSZZ „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego pomagał w ukrywaniu działaczy związku.

W latach 1983-1990 prowadził w Gdańsku zakład rzemieślniczy. Później kierował biurem Sejmiku Samorządowego Województwa Gdańskiego, a w latach 1999-2002 biurem poselskim Macieja Płażyńskiego. Należał do Koalicji Republikańskiej, Partii Konserwatywnej i Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, a w 2001 roku przeszedł do Platformy Obywatelskiej. Był mężem Izabeli Dulkiewicz i ojcem Aleksandry oraz Marty. Zmarł 17 kwietnia 2002 roku w Gdańsku. W 2009 roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Spoczywa na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku.

Na podstawie artykułu „Zbigniew Dulkiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.