Otto von Below

Otto von Below był niemieckim generałem piechoty, urodzonym 18 stycznia 1857 roku w Gdańsku. Jego ojcem był pruski generał Hugo Ludwig von Below, a matką Aleksandra Ludowika Friederike von Lupinski. W 1875 roku został oficerem, a w latach 1884-1889 kształcił się w akademii wojskowej. Służył w Sztabie Generalnym, dowodził kompanią i batalionem, a następnie pułkiem, brygadą oraz dywizją.

Podczas I wojny światowej dowodził między innymi I Korpusem Rezerwowym, 8 Armią, Armią Niemeńską, Grupą Below w Macedonii i 6 Armią na północy Francji. W 1917 roku objął dowództwo 16 Armii we Włoszech, która walczyła między innymi pod Caporetto i nad rzeką Tagliamento. W listopadzie 1918 roku został naczelnym dowódcą wojsk niemieckich na zachodnich granicach Niemiec. Po wojnie przeszedł w stan spoczynku, działał w Związku Wszechniemieckim i Niemieckiej Narodowej Partii Ludowej oraz był zamieszany w przygotowywanie niezrealizowanych puczów przeciw rządom Republiki Weimarskiej. W późniejszym okresie mieszkał w Kassel.

Na podstawie artykułu „Otto von Below” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.