Leon Połomski

Leon Ludwik Jan Połomski urodził się 28 kwietnia 1875 roku w Gdańsku. Kształcił się w Collegium Marianum w Pelplinie, a następnie w gimnazjum w Brodnicy, gdzie należał do tajnej organizacji samokształceniowej. Po maturze rozpoczął naukę w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Święcenia kapłańskie przyjął 17 marca 1901 roku. Pracował między innymi w Kielnie, Pucku, Grzybnie, Papowie Biskupim i Niezabyszewie, a od 1915 roku był proboszczem w Strzelnie koło Pucka. W latach 1918-1920 zasiadał w Powiatowej Radzie Ludowej w Pucku i działał w Towarzystwie Naukowym w Toruniu.

W 1927 roku został proboszczem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kartuzach. Przeprowadził renowację świątyni, wyposażył ją w nowy sprzęt liturgiczny i założył cmentarz. Był także prezesem kartuskiego oddziału Towarzystwa Czytelni Ludowych. W 1930 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. W 1939 roku został aresztowany przez okupacyjne władze niemieckie, a następnie zwolniony. Ponownie aresztowano go w czerwcu 1940 roku pod zarzutem spowiadania w języku polskim. Zmarł 5 sierpnia 1940 roku w obozie koncentracyjnym Stutthof.

Na podstawie artykułu „Leon Połomski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.