Albert Kapicki

Albert Antoni Kapicki urodził się 23 kwietnia 1838 roku w Gdańsku, w rodzinie robotnika Jakuba i Renaty z Dybalskich. Uczęszczał do Gimnazjum Miejskiego w Gdańsku, gdzie korzystał ze stypendium socjalnego. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1859 roku przez pół roku pracował jako nauczyciel domowy u Donimirskich w Cygusach koło Sztumu, doskonaląc znajomość języka polskiego. Następnie kształcił się w seminarium duchownym w Pelplinie. Święcenia kapłańskie otrzymał 4 kwietnia 1863 roku.

Przez sześć lat był wikariuszem w kilku parafiach, między innymi w Tczewie, Kościerzynie i Tucholi. W 1869 roku został proboszczem w Brzoziu Lubawskim, gdzie pracował przez ponad czterdzieści lat. Pod jego kierunkiem w latach 1872-1874 wzniesiono tam kościół św. Jana Chrzciciela. Kapicki działał w Towarzystwie Czytelni Ludowych, był jego bibliotekarzem i lokalnym inspektorem szkół ludowych. W 1910 roku przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Lubawie. W 1913 roku otrzymał godność radcy duchownego. Zmarł 3 kwietnia 1919 roku w Lubawie.

Na podstawie artykułu „Albert Kapicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.